Η προτομή του Θεόδωρου Μανωλάκη είναι δαπάνη και τοποθέτηση της ανιψιάς του, Αθηνάς Πανταζοπούλου- Μανωλάκη. Απεικονίζει τον συνταγματάρχη Θεόδωρο Μανωλάκη, που γεννήθηκε το 1879 στη Σκόπελο και σκοτώθηκε ηρωικά το 1918 στην ιστορική μάχη της Δοϊράνης. Ο Θεόδωρος ήταν γιός του Δανιήλ Μανωλάκη και της Αθηνάς Γεωργιάδη, γόνων γνωστών επιφανών οικογενειών της Σκοπέλου. Ο Θεόδωρος Μανωλάκης ήταν ο νεότερος Συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού, το 1917. Η συμβολή του στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο υπήρξε καθοριστική.
Ο Θεόδωρος Μανωλάκης συμμετείχε ως λοχαγός στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο κατά της Τουρκίας το 1911 και το 1912 στις μάχες της Δεσκάτης στην Ελασσόνα, όπου έλαβε μετάλλιο καθώς συντέλεσε στην κατάληψή της και την απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους.
Η συμβολή του στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο υπήρξε καθοριστική. Η μεραρχία του συμμετείχε στη μάχη στο Κιλκίς, στη μάχη στο Λαχανά, στο Νέο Πετρίτσιο, στη μάχη στο Ροσσελίν, όπου παρέμεινε εφεδρεία κοντά στο Χάνι Μπελίτσας κ.α. Τιμήθηκε για τις ανδρείες πράξεις του μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που επέκτεινε τα σύνορα της Ελλάδας προς το Βορρά. Την εποχή του Εθνικού Διχασμού τάχθηκε στο πλευρό του Ε. Βενιζέλου με τον Μιχ. Ροδά να γράφει στην εφημερίδα Πατρίς: «το εθνικόν κίνημα τον εύρε θερμότατον υπερασπιστήν, σιωπηλόν πάντοτε αλλά με την αγωνίαν της Πατρίδος» .
Το 1916, που η Ελλάδα μπαίνει στον Α΄ Παγκόσμιο ως σύμμαχος της Αντάτ , ο Θεόδωρος είναι Ταγματάρχης. Πρωτοστάτησε στο κίνημα Εθνικής Άμυνας το 1916, που είχε στόχο την έξοδο της Ελλάδας από την ουδέτερη στάση και την είσοδό της στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάτ. Εκείνη την περίοδο εκδηλώθηκε και ο Εθνικός Διχασμός, με το Μανωλάκη να τάσσεται υπέρ του Βενιζέλου. Όταν η Ελλάδα μπήκε στον Α΄ Παγκόσμιο, ο Μανωλάκης είχε το βαθμό του Ταγματάρχη. Ως αντισυνταγματάρχης στη συνέχεια έδρασε στο Στρατό της Εθνικής Άμυνας στην Κρήτη. Το 1917 ανακηρύσσεται επίτιμος δημότης Ρεθύμνης, έχοντας εντυπωσιάσει τους κρητικούς με τη λεβεντιά και τις διοικητικές του ικανότητες.
Το 1917 ανέλαβε Διοικητής του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων και το 1918 Διοικητής του 2ου Συντάγματος Μεραρχίας Σερρών. Στη συνέχεια ανέλαβε Διοικητής του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων (1918) και στο 2ο Σύνταγμα Μεραρχίας Σερρών, με το οποίο έλαβε μέρος στην ιστορική μάχη της Δοϊράνης, όπου τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι και στο πόδι και απεβίωσε κατόπιν της μεταφοράς του στο Αγγλικό χειρουργείο ΓΙΑΝΝΕΣ χωρίς να προλάβει να χαρεί τη νίκη του Συντάγματός του. Ήταν ο νεότερος Συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού, το 1917.
Η προτομή του Θεόδωρου Μανωλάκη, τοποθετημένη στο παλιό λιμάνι της Σκοπέλου, είναι δαπάνη και τοποθέτηση της ανιψιάς του, Αθηνάς Πανταζοπούλου- Μανωλάκη. Απεικονίζει τον συνταγματάρχη Θεόδωρο Μανωλάκη, που γεννήθηκε το 1879 στη Σκόπελο και σκοτώθηκε ηρωικά το 1918 στην ιστορική μάχη της Δοϊράνης. Ο Θεόδωρος ήταν γιός του Δανιήλ Μανωλάκη και της Αθηνάς Γεωργιάδη, γόνων γνωστών επιφανών οικογενειών της Σκοπέλου. Ο Θεόδωρος Μανωλάκης ήταν ο νεότερος Συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού, το 1917. Η συμβολή του στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο υπήρξε καθοριστική.
Κείμενο: Ηρώ Μελαχροινάκη
Theodoros D. Manolakis
The bust of Theodoros Manolakis was funded and placed by his niece, Athina Pantazopoulou-Manolaki. It depicts Colonel Theodoros Manolakis, who was born in 1879 in Skopelos and heroically fell in 1918 during the historic Battle of Doirani.
Theodoros was the son of Daniil Manolakis and Athina Georgiadi, descendants of prominent and notable families of Skopelos. In 1917, Theodoros Manolakis was the youngest Colonel in the Greek Army. His contribution to the First Balkan War was decisive.
He participated as a captain in the First Balkan War against Turkey in 1911 and 1912, in battles such as Deskati in Elassona, where he was awarded a medal for helping capture and liberate the region from the Turks.
His division also fought in the battles of Kilkis, Lachanas, Neo Petritsio, and Rosselin, where it served as reserve near the Belitsa Inn, among others. He was honored for his brave actions following the Treaty of Bucharest, which expanded Greece’s borders northward.
During the National Schism, he sided with Eleftherios Venizelos. Michalis Rodas wrote in the newspaper Patris: “The national movement found in him a warm defender, always silent but with the concern for the Homeland.”
In 1916, when Greece entered World War I as an ally of the Entente, Theodoros was a Major. He took a leading role in the National Defense movement of 1916, aimed at ending Greece’s neutrality and joining the war alongside the Entente. During that period, the National Schism intensified, with Manolakis supporting Venizelos.
As Lieutenant Colonel, he served in the National Defense Army in Crete. In 1917, he was declared an honorary citizen of Rethymno, having impressed the Cretans with his bravery and leadership skills.
In 1917, he became Commander of the 1/38 Evzones Regiment, and in 1918 Commander of the 2nd Regiment of the Serres Division. He participated in the historic Battle of Doirani, where he was seriously wounded in the head and leg and later died after being transferred to the British hospital “YANNES,” without having the chance to celebrate his regiment’s victory.
The bust of Theodoros Manolakis, located at the old port of Skopelos, was funded and placed by his niece Athina Pantazopoulou-Manolaki. It honors the colonel born in Skopelos in 1879 who died heroically in 1918 during the Battle of Doirani.
Text by: Iro Melachrinaki